Daarom de laatste tijd veel liedjes en loze berichten over mijn leven. Hopelijk komt er snel weer een stortvloed aan nieuwe ideeën zodat ik weer dagelijks kan schrijven!

 

 

Ga 4 juni stemmen, ik heb mijn keuze al gemaakt.

Het onderstaande filmpje is vooral gemaakt voor de jonge zwevende kiezers.

Maar hun standpunten zijn recht door zee!

 

 

 

Tijdelijk geen logjes mogelijk door 'kortsluiting' / 'Cold Turkey'

 

Ik kan geen normale logjes meer schrijven tot de lucht is geklaard. Ik zit nu vol frustratie, warrigheid, nachtmerries dankzij de beslissing van mijn arts.

Ik moest PER DIRECT stoppen met mijn Efexor 150 mg. Dus zware afkickverschijnselen en ik weet niet goed wat ik met mezelf moet...

Mijn huisje begint steed meer op een echt huisje te lijken. Ik vind steeds meer belangrijke spullen om het van een camping in een echt huisje te veranderen. Dit is de lijst van spullen die ik nog moe(s)t hebben:

 

ø BANK

Ik ben

Ik woon nu voor het eerst op mezelf :-D

En dat is echt heel raar.. Ik durf op dit moment ook nog niet goed lang er te zijn. Als ik maar een excuus kan vinden om naar buiten te gaan dan doe ik dat.

 

Verder is het nog kamperen. Ik heb nog geen bank, stoelen, tafel, televisie. Dus mijn vensterbank dient als tafel en een paar kussens op de grond en tegen de muur als 'stoel'. Ik heb een paar dagen geleden ook voor het eerst zelf gekookt! Rode kool, BBQ Krieltjes en kipnuggets. En wonder boven wonder is het helemaal goed gegaan!

 

Afgelopen weekend nog een weekendje weg geweest met mijn ouders, zusje & haar vriend. En straks ga ik weer terug naar mijn kippenhok. Ik moet nog wat spullen uitzoeken om mee te nemen. Vooral veel kussens om op te zitten.

Ja, vanochtend was het eindelijk zover. Ik ben foto's gaan maken bij remise Zichtenburg van een Randstadrail voertuig. Ik had afgesproken rond 11 uur te komen, maar al het OV zat mee en sloot aan dus was ik er om kwart voor 11. Ik mocht even in de kantine wachten. Het is best gezellig daar, grote TV, aquarium, biljart.

 

 

Uiteindelijk was er iemand die met mij mee kon naar de wagens. Ik had verwacht dat er iemand de hele tijd bij me zou moeten blijven om te controleren wat ik deed, maar niets van dit alles. Nadat Rein de wagen een beetje had opgeruimd ging hij buiten staan praten met zijn collega's waardoor ik helemaal alleen stond in dat grote ding. Ik heb dus rustig kunnen kijken en doen. Aan het einde dacht ik dat ik wel klaar was, maar Rein vroeg of ik niet ook in de bestuurderscabine wilde fotograferen! Dat had ik in mijn mail helemaal niet gevraagd, maar het is best indrukwekkend al die verschillende knoppen en schakelaars.

 

 

Nadat ik klaar was en afscheid had genomen moest ik met RR4 terug. Dat is dan best bizar als je ongeveer een halfuur zo'n ding voor je alleen hebt gehad en dan stap je in eentje die rijd EN waar andere mensen in zitten.

Maar het was een superleuke ochtend en ik vind het heel tof van de HTM dat ik dit mocht doen in alle rust!

 

Ja, ik reis wel vaker in de Randstadrail. Vaak maar kleine stukjes of ik moet geen zin hebben om na mijn gesprek bij Parnassia helemaal met de bus te gaan, dan stap ik in RR 3.

 

Bij al die keren in de RR is mij veel opgevallen. Er zitten zoveel knopjes, stickers e.d. in de voertuigen. Een prima onderwerp voor mijn fotografiecursus. Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en de HTM gemaild of ik misschien een middagje naar een remise mag komen om foto's te maken.

 

Gisteravond laat de mail gestuurd en vanmiddag al antwoord! Het mag, ik moet alleen zelf de afspraak maken met iemand die bij remise Zichtenburg werkt. :-D Ik ga morgen meteen bellen en ik ben zo blij dat het mag! Ik weet dat op Zichtenburg ook gewone trams staan dus ik hoop dat ik daar misschien ook wel foto's in mag maken.

 

Ik heb er echt zin in. Vooral omdat ik mijn docente van de fotografiecursus ermee zal verassen. Ze weet namelijk niet dat ik al langer met dit idee loop. En voor de volgende les mocht ik naast de opdracht spiegelingen zelf iets bedenken. Met dit resultaat dus. :-D

 

Ik ben doorsnee, mijn foto's zijn zoals half Nederland.

 

De mening van de student bij de KABK aan wie ik mijn 'portfolio' heb laten zien. Met de foto's die ik liet zien zou ik niet toegelaten worden, het is nog te veel: Kijk wat een mooi plaatje. Ik zou meer een verhaal moeten vertellen en dat doe ik niet.

 

Ik vind het goed, maar met bovenstaande foto had ik hem wel te pakken :-P

'Is die echt?' vroeg hij. Nee, deze Chinook staat in Madurodam, op een paal. Als je goed kijkt kan je de paal zien, maar bijna niemand valt het op. Ik kan dus wel goede foto's maken!

 

 

En nu over mezelf:

 

Ik heb hier lang niets meer geschreven over mezelf. Ik heb weer in een gigantisch diep dal gezeten. 1x in het ziekenhuis, 2x bij de politie en 2x opgenomen geweest. Ik had weer Risperdal, maar daar werd ik zo ontzettend somber van dat ik sinds vrijdag geswitcht ben naar Efexor en op een of andere manier werkt dat zo goed!

 

Ik ben weer tevreden met mezelf, met mijn lichaam, met wie ik ben, met wat ik heb. Ik kan weer alle liedjes op de computer luisteren zonder me te ergeren aan de vrolijke nummers. Ik kan tegenslagen hebben (zie stukje hierboven) en ik kan weer complimentjes aannemen zonder ze in twijfel te trekken. Dat is zo'n heerlijk gevoel!

 

Ik krijg mijn gevoelens weer terug. Niet zo sterk als zonder medicijnen, maar mooi gereguleerd. Niet meer gigantische pieken en dalen, maar een mooie golfbeweging. Ik blijf er niet in hangen. Ik kan het accepteren als ik me soms iets verdrietiger voel. Ik weet nu dat het ook weer weg zal gaan.

 

Ja, ik ben eindelijk weer eens tevreden.

Hier ben ik a.s. zaterdag te vinden.

Aan het kijken bij de fotografieafdeling.

En ik neem eigen foto's mee om te kijken of ik misschien

een heel kleine kans maak om daar te kunnen studeren.

 

Ik heb heeeeel veeeeel in mijn Wreck This Journal gedaan. Dus ik zal hier ook maar even een aantal (=heel veel) foto's opzetten... Ik had het al eerder willen doen, maar daar kwam niets van dus nu maar bijna alles tegelijk ;-)